.
احمد باطبی، داداش گلم (این داداش گلم از تیکه های خود احمده) وجوه مختلفی دارد، باطبی زندانی سیاسی، باطبی فعال دانشجویی، باطبی روزنامه نگار، باطبی فعال حقوق بشر، باطبی عکاس، باطبی رفیق و رفیق باز و …
در این چند ماهی که احمد از ایران رفته، بسیاری از این وجوه را در میان اخبار سایتها و نوشته های وبلاگها دیدم و خواندم و پسندیدم یا مخالف بودم. اما مدتها بود که دلم برای باطبی عکاس (یاد روزهایی که توی خانه هنرمندان با لنز تله احمد 4-5 نفر توی یه برنامه عکاسی میکردن) تنگ شده بود. عکسهایی که به نظر بیش از هر حرف و فعل و کنشی، آینه تمام نمای روح بزرگ احمد هستند.
سایت جدید احمد چند روزی است که شروع به کار کرده و احمد مرتب می نویسد و خبر می دهد و تحلیل می کند. اما حالا درست سه روز است که باطبی عکاس هم از پیله بیرون آمده و احمد دارد عکسهایش را از نیویورک روی سایتش منتشر می کند. از این اتفاق خوشحالم و امیدوارم احمد که خودش هم دستی در طراحی سایت دارد بخش جداگانه ای برای عکسهایش راه بیندازد تا میان هیاهوی نوشته های معمولا پر سر و صدای احمد گم نشوند.










