.
ببار ای بارون ببار
با دلُم گریه كن، خون ببار
در شبای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون
دلا خون شو خون ببار
بر كوه و دشت و هامون ببار
دلا خون شو خون ببار
بر كوه و دشت و هامون ببار
به سرخی لبای سرخ یار
به یاد عاشقای این دیار
به داغ عاشقای بی مزار ای بارون
ببار ای بارون ببار
با دلُم گریه كن، خون ببار
در شبای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون
ببار ای ابر بهار
با دلُم به هوای زلف یار
داد و بیداد از این روزگار
ماهُ دادن به شبهای تار ای بارون
ببار ای بارون ببار
با دلُم گریه كن، خون ببار
در شبای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون
علی معلم دامغانی
عاشق این تصنیفم
دیوانه می کنه ادمووووووووووووووووو
simply, great
و فردا تو مي آيي….
سر سجاده عشق… عطر حضور تو مي پيچد و من صداي نفس هاي گرم تو را عاشقانه حس خواهم كرد…
و بر خود مي بالم…..
تو مي آيي مسافر من….وتو؛ فقط تو ميداني درد دلتنگيم را……و من كه روزهاست در حسرت نگاه تو آرام
و قرار ندارم..
…………
شاید به جرئت بتوان این تصنیف را یکی از زیباترین کارهای استاد شجریان دانست.
زیبایی، سوز و گداز شاهکاری از این کار استاد بوجود اورده است.