.
محمد شمس لنگرودی در حال سخنرانی پیرامون سینمای شاعرانه
28-01-87- خانه سینما
مثل گذشته ها، ترانه شادمان بنویسم
نمی توانم،
ماه، مثل گذشته ها نیست که در آوازم می چرخید
معتاد است ماه
و پشت پنجره ها می لغزد
و فرو می افتد،
آفتاب
با پای شکسته
بر پله بیمارستان دراز کشیده و
بچه ها با نورش بازی می کنند،
اسب ها
به حساب بانکی شان نگاه می کنند و
سپس می دوند،
قاطر دن کیشوت
مایه رشک رخش است.
می گوئی
مثل گذشته ها
سرودی بنویسم.
رستم
در جلیقه خدمتکاران
مشتریان جدید را می خنداند و سرگرم می کند
و صدای دو جغد را
بر سطور کتابم می شنوم
که وصیت نامه دنیا را
تصحیح می کنند.
شمس لنگرودی، ملاح خیابان ها: مجموعه شعر، تهران: نشر آهنگی دیگر، 1386
